En toen viel ik stil

En dan zomaar midden op de dag is het er plots. Ik val stil.

Toen ik opstond had ik nog allerlei plannen in mijn hoofd die ik vandaag uit wilde voeren. Na wekenlang achter de schermen met veel techniek bezig te zijn geweest was ik er aan toe om mijn rechter hersenhelft weer lekker aan het werk te gaan zetten. Ik wilde weer leuke creatieve concepten gaan ontwikkelen en mooie dingen maken.

Maar ze doen er ineens niet meer toe.

Ik kan ook met geen mogelijkheid meer bij mijn creatiekracht komen. 

En als ik voel dan ervaar ik alleen maar stilte. In alles. 
Er is blijkbaar iets anders wat aandacht wilt.

En ik weet precies wat het is. Ik wil uit die constante modus van bezig zijn geraken. Voor even geen groei en ontwikkeling of bezig zijn met inkomsten genereren. Nee alleen maar samen zijn met mezelf en genieten van eenvoudig leven.

Dwalen door de stad alsof de tijd niet bestaat. Een dutje doen in de zon en mijn stapel tijdschriften kleiner lezen. Fijne klusjes doen in huis terwijl ik luidkeels meezing met de radio, nieuwe recepten uitproberen en bloemen in mijn plantenbakken zetten. Alleen maar de dingen doen die mij blij maken. Geen plannen en geen afspraken.

Ik heb deze tijd met mezelf nu echt nodig. En ik weet uit ervaring dat als ik die rust en stilte op zoek dan kom ik weer bij mijn creatiekracht. Dan gaat alles als vanzelf weer stromen.

En terwijl ik deze keuze maak voel ik een zachte fluistering door mijn lichaam gaan: het is helemaal oké.

Ik heb mezelf toestemming gegeven.

© 2019 ~ Mirjam Schneijderberg ~ Made with ♡