Selecteer een pagina

Terug naar alle verhalen

Herinneringen

Genietend van mijn koffie en de zon in de tuin van mijn ouderlijk huis mijmer ik over wat is en wat was. Ik wist dat het opruimen en leeghalen van het huis niet alleen een enorme tijdrovende klus zou gaan worden maar ook een emotionele reis vol verhalen en herinneringen.

Herinneringen aan een leven warin we nog met z’n vijven waren. Aan al het moois wat er was en aan dat wat we helaas ook zijn verloren. De vele foto’s die ik overal in huis tegenkom geven een prachtig beeld van het leven wat we samen gedeeld hebben én van het leven van mijn ouders voor dat wij een gezin werden. Ik ben gek op die oude sfeervolle foto’s uit een tijd waarin ik nog niet bestond en waar ik zo lekker in kan verdwalen.

Een leven lang in dit huis. Als ik dit langzaam zeg tegen mezelf voel ik hoe bijzonder dit is en dat het tijd en aandacht nodig heeft om te wennen aan het feit dat het binnen afzienbare tijd voorbij is. Het blijft raar, en gek, en vreemd.

Het is wel heel fijn om op mijn manier afscheid te kunnen nemen van alles, om er echt de tijd voor te nemen. Dit doe ik door steeds een paar uren in mijn uppie door te brengen in het huis. Het stukje bij beetje loslaten. Vaak door op te ruimen maar soms ook door alleen maar te zitten en te kijken, en te voelen.

En dat was exact wat ik vandaag in de tuin deed. Kijken en voelen en beseffen dat dit er straks ook niet meer zal zijn. De laatste jaren heb ik met heel veel liefde en plezier de tuin onderhouden, wat vond ik dat toch heerlijk om te doen. Dit was mijn stukje tuin en ik was er trots op. Vorig jaar kwam daar de bloemen- en moestuin bij en dat was toch wel een heel bijzonder iets: dit was het laatste wat ons ma en ik écht samen hebben gecreeërd. Ik vind het heel jammer dat dit er straks niet meer is, dat ik niet meer in de volle grond kan werken en mijn liefde voor de natuur hierin kwijt kan. Het maakte me vandaag wat verdrietig.

En toen zag ik ineens een prachtig blauwe lucht met op de voorgrond onze favoriete Cosmea. De bloemen van Diana, en van hoop. Het komt goed…

Het is goed